Vanaf de voorbank: 

Je bent nooit te oud om te leren !

Eeigenlijk is de aanleiding voor dit verhaal triest. Mijn broer speelde accordeon. Op een zekere dag kreeg hij een hersenbloeding, waardoor spelen er helaas niet meer bij was. Hij vroeg mij of ik zijn muziekinstrument wilde overnemen. Dat wilde ik wel en nam het instrument mee naar huis. 
Toen ik binnenkwam met een levensgrote accordeon vroeg mijn man Johan verbaasd: "Wat moeten wij daarmee?"
"Nou", antwoordde ik, "Jij  gaat leren spelen!"  Enigszins verbouwereerd zetten Johan het lijvige muziekinstrument op zijn schoot. Op dat moment kwam onze buurvrouw Ina langs. Zij speelde al jaren accordeon. Spontaan bood zij aan om Johan les te geven. Zij voegde hier fijntjes aan toe: "Dan moet je de accordeon eerst eventjes omdraaien; je houdt hem nu op zijn kop vast". Dat was les 1. 

In de loop van het jaar is Johan inderdaad gaan leren spelen. Tot vervelens toe hoorde ik het liedje "Varia, varia," langskomen. Op dat moment dacht ik: "Ik mag dan wel 75 jaar oud zijn, wat hij kan, dat kan ik ook!"  Dus kocht ik een accordeon en ging het proberen. Dat lukte. Nu zitten Johan en ik al weer wat jaartjes op de eerste rij bij AVES. Immers, je bent nooit te oud om te leren!

Fanny.